از زندگی آموختم:

 تنها کسی که می تونم بهش اميدوار باشم و بهش اعتماد کنم تنها کسی که می تونم ازش توقعی داشته باشم و تنها کسی که می تونم دوست خودم بدونم و ازش کمک بخوام خداست.

 صبر داشته باشم و  به خاطر داشته باشم ماه هميشه پشت ابر نمی مونه و روزی هست که آدمها چهره واقعی خودشونو نشون ميدن.زمستون ميره و روسياهی به زغال می مونه!

آموختم زود نتيجه گيری نکنم آموختم به کسی بدگمان نشم.ياد گرفتم اگه دوستی از پشت بهت خنجر زد برگرد و به روش لبخند بزن شايد تو رو خوب نشناخته و نادانه.

آموختم چيزی رو از کسی به دل نگيرم بگذرم و دعا کنم برای همه برای همه دوستام و برای خودم که خداوند رحمان به همه مون کمک کنه که مثل يک انسان واقعی زندگی کنيم و حتی طبق فرمايش امام حسين (ع) اگر دين نداريم لااقل آزاده باشيم.

آموختم کمترين کاری که می تونيم انجام بديم انسان بودنه و بعد اگه خيلی خوب باشيم و همت کنيم مومن شدن.

آموختم که ادعايی نداشته باشم و ساده باشم و صادق، آموختم که اگر رو راست باشی و خودت باشی هيچگاه در درگاه پروردگار شرمنده نمی شی.

 آموختم که عاشق باشم و نترسم از عشق و نترسم از اينکه فرياد بزنم که من عاشقم و خداوند حافظ و حامی تمام عاشقان دنياست.

و عشق تنها حکومت برقرار و پايدار در تمام تاريخ است و پيروزی همواره با طريقت عشق و حقيقت است.

و همچنان هر روز از زندگی درسهای تازه تری می آموزم و  هذا من فضل ربی.

 

حضرت امیرالمومنين علی (ع)

در همه امور به خدای خويش پناه بر که در اين صورت به پناهگاهی استوار و سدی نيرومند پناه برده ای.