از زندگی آموختم:

 تنها کسی که می تونم بهش اميدوار باشم و بهش اعتماد کنم تنها کسی که می تونم ازش توقعی داشته باشم و تنها کسی که می تونم دوست خودم بدونم و ازش کمک بخوام خداست.

 صبر داشته باشم و  به خاطر داشته باشم ماه هميشه پشت ابر نمی مونه و روزی هست که آدمها چهره واقعی خودشونو نشون ميدن.زمستون ميره و روسياهی به زغال می مونه!

آموختم زود نتيجه گيری نکنم آموختم به کسی بدگمان نشم.ياد گرفتم اگه دوستی از پشت بهت خنجر زد برگرد و به روش لبخند بزن شايد تو رو خوب نشناخته و نادانه.

آموختم چيزی رو از کسی به دل نگيرم بگذرم و دعا کنم برای همه برای همه دوستام و برای خودم که خداوند رحمان به همه مون کمک کنه که مثل يک انسان واقعی زندگی کنيم و حتی طبق فرمايش امام حسين (ع) اگر دين نداريم لااقل آزاده باشيم.

آموختم کمترين کاری که می تونيم انجام بديم انسان بودنه و بعد اگه خيلی خوب باشيم و همت کنيم مومن شدن.

آموختم که ادعايی نداشته باشم و ساده باشم و صادق، آموختم که اگر رو راست باشی و خودت باشی هيچگاه در درگاه پروردگار شرمنده نمی شی.

 آموختم که عاشق باشم و نترسم از عشق و نترسم از اينکه فرياد بزنم که من عاشقم و خداوند حافظ و حامی تمام عاشقان دنياست.

و عشق تنها حکومت برقرار و پايدار در تمام تاريخ است و پيروزی همواره با طريقت عشق و حقيقت است.

و همچنان هر روز از زندگی درسهای تازه تری می آموزم و  هذا من فضل ربی.

 

حضرت امیرالمومنين علی (ع)

در همه امور به خدای خويش پناه بر که در اين صورت به پناهگاهی استوار و سدی نيرومند پناه برده ای.

                                                                             

/ 3 نظر / 5 بازدید
ايمان مستشارنظامي

سلام بانوی نوشتههای زيبا.... اگه همه کوهها به هم بريزن و همه آسمونها سياه شوند .. اگر همه جا فقط يک بدی مطلق باشه اين ها چيزی نيست که بتونه حال تو رو بد کنه ميدونی چرا؟

ايمان مستشارنظامي

چون تو قلب مهربان و پاکی داری که هيچ بدی رو توش راه نميدی .... هيچ نارحتی وجود نداره تا اين دارايی بزرگ رو داری...// باقی بقايت

kaveh

سلام.حرفات مثل هميشه قشنگ. چرا هميشه وقتی به نقطه آخر ميرسيم ياد خدا می افتيم؟ چرا خودش ما رو جوری نساخت که هميشه به يادش باشيم؟ لابد اينم يکی از هزاران رازشه! خودش ميدونه و خودش....